Engelendans

In jouw armen valt de stilte, als een engel onbewogen
Met mijn hoofd tegen jouw schouder, dans ik mee op ons refrein
Want in jouw armen ben ik één mijn lief, in roze wolkentorens
Tot de hemel goud zal kleuren, tot de hemel stil zal zijn

Want in de stilte danst de liefde, die ik dans tot ik zal dromen
Tot ik dapper ben geworden, veel meer weet hoe het moet zijn
Totdat de hele wereld weet, hoever ik met jou ben gekomen
Zolang zal ik blijven dansen -lief, totdat ik eens verdwijn

Want in jouw armen valt de stilte, als een engel onbewogen
Dans ik samen met jouw glimlach, onze roze wolkentrein
Totdat de hemel tranen regent, van geluk in regenbogen
Zolang zal ik blijven dansen -lief, zul jij mijn engel zijn

...Voor Marcel

Mijn Wereld

Nu de wereld lijkt veranderd

Zoveel mooier, zoveel anders
Lijkt de wereld die mij lief is

Op een dansvloer korenblauw
Lijkt de dag steeds weer een wonder

En de nacht niet meer zo donker
Lijkt het leven zo bijzonder

Zoveel meer waar ik van hou

Nu ik weer kan ademhalen
Regenbogen, zonnestralen

Lijkt het leven weer alsof

De zeeën parelen in dauw

Lijkt de wereld die mij lief is

Op die ene die mij lief is
Lijkt de wereld die mij ronddraait

Nog het meest mijn lief, op jou

Voor Marcel...

Zoals Jij

Het is zoiets als volle maan in duizendsterrenschijn
Als het prachtigste kasteel zonder er koning van te zijn
Het is zoiets als witte golven brekend op het strand
Als de schelpen die je vasthoudt als twee parels in je hand

Het is zoiets dat echt bestaat om naam er aan te geven
Als een sprookje dat voor altijd toch een sprookje is gebleven
Het is zoiets dat zomaar komt en nooit meer weg zal gaan
Als de duizensterrenschijn die je soms ziet bij volle maan

Het is zoiets als toeval dat misschien niet eens bestaat
Als een ster in sterrenregen die een wens steeds achter laat
Het is zoiets als zweven tot waar wolken niet meer zijn
Als twee kussen in de volle maan in duizensterrenschijn

Voor Marcel...

Alle Seizoenen ben Jij

Jij bent mijn lentezon in ogen

Zonnestralen in pupillen

Jij bent meer dan ik zou willen

Maar toch eigenlijk steeds wou

Jij bent de zomer in mijn hart

Met liedjes die jij mij laat zingen

Van de liefde en de dingen

Bloementuinen in het blauw

Jij bent als bonte herfstbladeren

Die verkleuren in verschillen

En de bomen doen verstillen

Wachtend op de winterkou

Jij bent als sneeuw die langzaam valt

Zo zacht en winterwit van binnen

Samen rollen wij in linnen

Jij bent waar ik zo van hou

...Voor Marcel

GELUK

Laat mij voor jou je eiland zijn, als duizend golven je verdelen
Als je moe bent en verdrietig, jij je nietig voelt en klein
Laat mij voor jou je eiland zijn, waar je kunt dromen van het leven
In een droom van luchtkastelen, in de wolken weer kunt zijn

Laat mij voor jou je eiland zijn, waar zonnestralen met je spelen
Waar je liefde weer kunt delen, tussen maan en zonneschijn
Laat mij voor jou je eiland zijn, waar je gelukkig bent als velen
Waar niets anders meer kan schelen, dan alleen gelukkig zijn

Voor Marcel

Sachsenhausen

Hoe diep de wonden snijden

Eens een mens zich kan verlagen
Tot een beest dat niet van hier is

Met een muur rondom zijn hart
Hoe hij de anderen de vrijheid nam

Te zwaar om te verdragen
Met wat prikkeldraad, een muur

Om hun vernedering te dragen
Want hij was niet meer een mens

Maar slechts een schim van wie hij was
Nog slechts een nummer zonder woorden 

In een krijtstreep, tweedeklas
Alleen de bomen in het kamp 

Stonden nog fier die bange dagen
Alleen de bomen in het kamp 

Wisten nog goed wat zij hier zagen

Het Geluk van Gent

In dit land van stroppendragers
En ridders van Het Gravensteen
Liep ik met jou, door oude tijden
Voorbij de Leie en abdijen
Was ik gelukkig, bloemenstad
Met jou, mijn lief, zoals jij was
Onder de bruggen waar de meesten
Leefden nog van Gentse feesten
Waar mensen op Sint Veerleplein
Nog dronken in een sprookje zijn
Daar waar de bootjes liefde dreven
Was ik met jou het liefst gebleven
Was ik met jou, op Gentse grond
Dat ene, dat nog echt bestond
Twee ridders van Het Gravensteen
In liefde samen, niet alleen
Was ik met jou, het mooiste leven
Voor altijd in ons hart geschreven

Voor Marcel

Vlieland

Daar waar ik nooit jouw naam vergat

Met sporen op het schelpenpad

De boerenglop, het droge wad

En rozenbottelwegen

Daar vond ik wat ik nodig had

Veel meer nog hier, dan in de stad

Een stilte, die de zee verbrak

Naakt in de zon gelegen

Waar zeilboot met de vogels gaat

Mijn hart voor jou steeds over slaat

Waar lichtjes waken, 's avonds laat

In sprookjesluchten schenen

Daar waar ik niemand nodig had

Dan jou mijn lief, zoals jij was

Daar waar ik nooit jouw naam vergat

De wereld leek verdwenen

Voor Marcel

Dat Ene Moment

Wij verbonden onze namen
Met een ring voor alle dagen
En wij dansten op de dansvloer
Waar dit lied ons samen vond
En we zongen het zacht mee
Met zoenen die wij elkaar gaven
Tussen vrienden die ons lachend
Lief op handen zouden dragen
En wij dansten in de rondte
Wisten dat het toch bestond
Duizend vlinders op de dansvloer
Duizend kussen op je mond

Voor Marcel

Eiland

Hier besta je tussen golven, tussen helmgras en riet

Lijkt de wereld uitgestorven, hoor je zee en verder niets

Denk je soms nog aan wat is geweest, ooit in het zand geschreven

Mooie woorden die vergingen, door de golven weggedreven

Opgenomen in de tijd, verdronken in een zeemanslied

Hier besta je om wat is geweest, met wat de zee je liet

Zoveel schepen laat jij zingen weer, op golven die bestaan

Waar het licht van mij jouw zee verlicht, zo zal jij blijven gaan

Hier besta je tussen eb en vloed, als eiland vol met leven

Hoor je zee en verder niets, laat jij jouw woorden ongeschreven

Maar ik zie je -en ik hoor je, voel de wind die jou verliet

Voel je adem langs de kustlijn, voel je weggewaaid verdriet

En ik zal hier blijven staan mijn lief, als baken steeds gebleven

Want ik weet mijn lief, de zee die neemt, maar zal je ook weer geven

Zoveel schepen laat jij zingen weer, op golven die bestaan

Waar het licht van mij jouw zee verlicht, zo zal jij blijven gaan

Voor Marcel