Als het vuurlicht van de nacht, schijn jij mijn eiland voor heel even
Drijft jouw licht aan mij voorbij, voorbij het zout van mijn gezicht
Licht jij hier de sterrenzee, zo mooi, om tekens mee te geven
Aan diegene die jou lief was, tot jij ging, die ene dag
Hier verschijn jij in mijn dromen nog, in wat ik van je zag
Als de jutter die de wind jaagt, over duinen van zijn leven
Die blijft schrijven van de waterlijn al was het een gedicht
En lieve brieven in een fles stuurt, eenmaal uit je hart geschreven
Voor diegene die jou lief was, tot jij ging, die ene dag
Hier verdwijn jij tussen golven, tussen vuurlicht van de nacht
als de adem die mij lief is, als het vuurlicht dat je deelde
Nog een buiging voor jouw liefde, nog een buiging voor jou zacht
Voor mijn moeder die voor altijd in mijn hart zal zijn geschreven
Voor mijn eiland dat van jou was, eens door jou werd weggegeven
Hier verdwijn jij tussen duinen, in de vloedlijn van de nacht
Als de jutter die mij lief was, van de zee met golven speelde
Nog een buiging voor jouw liefde, nog een buiging voor jou zacht
Voor mijn vader die voor altijd in mijn hart zal zijn geschreven
Voor mijn eiland dat van jou was, eens door jou werd weggegeven
Hier verwaaien wij en zaaien wij, herinnering in as
Tussen golven en duinen, duizend lichtjes in de schemer
Want wij zijn nog niet verdwenen, zien nog hoe het leven lacht
Hoe wij samen zullen blijven, door herinnering van as
Op mijn eiland dat voor altijd, ook van jullie beiden was
Rust zacht lieve pappa en mamma...
