Stroman Gedichten

13 oktober 2011

Laos

De Mekong is een 4500 km lange rivier waarvan wij 200 kilometer bevaren. Dat is genieten van prachtige groene berghellingen, voorbijvarende bootjes, mensen op de oevers handel zien drijven.


Het valt nog niet mee om in het dorpje Pak Beng aan wal te gaan want de oever is spekglad. Omdat hier 's avonds na 22:00 uur geen elektriciteit meer is gaan we met een zaklamp door het dorp om wat te eten.
We varen weer een stuk op de Mekong en leggen aan bij een bergdorpje dat bestaat uit een tiental huisjes. 


In de grotten van Pak Ou bekijken we hier neergezette boeddhabeelden en varen dan naar Luang Prabang, de voormalige hoofdstad van Laos.





Luang Prabang is een schitterend stadje dat ligt op een schiereiland tussen de Mekong en de Nam Khan. Midden in de stad staat een grote heuvel met een groot gouden boeddhabeeld. In Luang Prabang zie ik vele 'wats', boeddhistische tempels waar monikken in oranje gewaden rondlopen.

 
's Ochtends lopen monikken in alle vroegte door het stadje en leggen inwoners stilzwijgend eten in het mandje dat de monikken meedragen. Dit alles gebeurt stilzwijgend.
Vanuit Phone Savanh bezoeken we de Vlakte der Kruiken. De betekenis van de vele kruiken is onzeker maar men vermoedt dat het urnen zijn geweest. We zien tijdens onze wandeling ook een vogeltjesvanger aan het werk.


Wist je dat Laos het zwaarst gebombardeerde land ter wereld is ? Tijdens de Vietnamoorlog heeft Amerika in Laos 2 ton aan bommen per inwoner afgeworpen. Twee ton aan bommen per inwoner ! Als we in de omgeving van de Vlakte der Kruiken lopen worden we regelmatig met borden gewaarschuwd voor bommen die nog steeds op scherp staan. We zien mijnenvegers in de velden aan het werk en soms horen we hoe een bom tot ontploffing wordt gebracht. Vooral boeren zijn nog vaak het slachtoffer van deze bommen. 



In de hoofdstad Vientiane bezoeken we het Museum van de Revolutie. De tentoonstelling geeft een overzicht van de Hollandse periode waarin de VOC de Mekong als handelsroute onderzocht. We laten ons per tuk-tuk rondrijden en bezoeken de That Luang, een grote gouden stoepa die het nationale heiligdom is van Laos.


In Lak Sao, aan de grens met Vietnam, word ik op een markt door een leraar Engels een gebouwtje binnengeloodst wat een school blijkt te zijn. Zelfs in de gangen staan lestafeltjes opgesteld. Er wordt mij gevraagd Engelse les te geven en dat heb ik gedaan. Dat was hartstikke leuk ! 





Onderweg naar Vietnam en rijdend door prachtig Karstgebergte komen we nog verschillende 'wats' tegen. Ook hier zien we Laotiaanse monikken aan het werk.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten