Stroman Gedichten

12 oktober 2011

Fietsje

Jij stond boven op de berg
met vier linten aan je fiets
vol verwachting daar te wachten
op een teken of zoiets

Nou -toen zwaaide ik mijn armen
en reed jij in volle vlucht
zo de berg naar beneden
met je beentjes in de lucht

En ik stond er bij te kijken
als een snottertje van acht
want mijn vader op mijn fietsje
ging veel sneller dan ik dacht

Maar wat later lag mijn fietsje
toch in stukken in de wei
vader had zijn been gebroken
en het kinderhart van mij





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen